HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← accurro — definition

Conjugation of accurro

Regular CEFR B1
[akˈkʊr.roː]

to charge or rush (to attack) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego accurrō
tū accurris
is / ea / id accurrit
nōs accurrimus
vōs accurritis
eī / eae / ea accurrunt
Indicātīvus imperfectum
ego accurrēbam
tū accurrēbās
is / ea / id accurrēbat
nōs accurrēbāmus
vōs accurrēbātis
eī / eae / ea accurrēbant
Indicātīvus futūrum
ego accurram
tū accurrēs
is / ea / id accurret
nōs accurrēmus
vōs accurrētis
eī / eae / ea accurrent
Indicātīvus perfectum
ego accurrī
tū accurristī
is / ea / id accurrit
nōs accurrimus
vōs accurristis
eī / eae / ea accurrērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego accurreram
tū accurrerās
is / ea / id accurrerat
nōs accurrerāmus
vōs accurrerātis
eī / eae / ea accurrerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego accurrerō
tū accurreris
is / ea / id accurrerit
nōs accurrerimus
vōs accurreritis
eī / eae / ea accurrerint
Coniūnctīvus praesēns
ego accurram
tū accurrās
is / ea / id accurrat
nōs accurrāmus
vōs accurrātis
eī / eae / ea accurrant
Coniūnctīvus imperfectum
ego accurrerem
tū accurrerēs
is / ea / id accurreret
nōs accurrerēmus
vōs accurrerētis
eī / eae / ea accurrerent
Coniūnctīvus perfectum
ego accurrerim
tū accurrerīs
is / ea / id accurrerit
nōs accurrerīmus
vōs accurrerītis
eī / eae / ea accurrerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego accurrissem
tū accurrissēs
is / ea / id accurrisset
nōs accurrissēmus
vōs accurrissētis
eī / eae / ea accurrissent
Imperātīvus praesēns
tū accurre
vōs accurrite
Imperātīvus futūrum
tū accurritō
is / ea / id accurritō
vōs accurritōte
eī / eae / ea accurruntō
Īnfīnītīvus praesēns
— accurrere
Īnfīnītīvus perfectum
— accurrisse
Īnfīnītīvus futūrum
— accursūrum esse
Participium praesēns
— accurrēns
Participium futūrum
— accursūrus
Gerundium (genitīvus)
— accurrendī
Gerundium (datīvus)
— accurrendō
Gerundium (accūsātīvus)
— accurrendum
Gerundium (ablātīvus)
— accurrendō
Supīnum (accūsātīvus)
— accursum
Supīnum (ablātīvus)
— accursū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego accurror
tū accurreris
is / ea / id accurritur
nōs accurrimur
vōs accurriminī
eī / eae / ea accurruntur
Indicātīvus imperfectum
ego accurrēbar
tū accurrēbāris
is / ea / id accurrēbātur
nōs accurrēbāmur
vōs accurrēbāminī
eī / eae / ea accurrēbantur
Indicātīvus futūrum
ego accurrar
tū accurrēris
is / ea / id accurrētur
nōs accurrēmur
vōs accurrēminī
eī / eae / ea accurrentur
Coniūnctīvus praesēns
ego accurrar
tū accurrāris
is / ea / id accurrātur
nōs accurrāmur
vōs accurrāminī
eī / eae / ea accurrantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego accurrerer
tū accurrerēris
is / ea / id accurrerētur
nōs accurrerēmur
vōs accurrerēminī
eī / eae / ea accurrerentur
Imperātīvus praesēns
tū accurrere
vōs accurriminī
Imperātīvus futūrum
tū accurritor
is / ea / id accurritor
eī / eae / ea accurruntor
Īnfīnītīvus praesēns
— accurrī
Īnfīnītīvus perfectum
— accursum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— accursum īrī
Participium perfectum
— accursus
Participium futūrum
— accurrendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary