مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | هَوْد |
الْمَاضِي
| أَنَا | هُدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هُدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | هَادَ |
| نَحْنُ | هُدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هُدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | هَادُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهُودُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهُودُ |
| هُوَ / هِيَ | يَهُودُ |
| نَحْنُ | نَهُودُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهُودُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهُودُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهُودَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهُودَ |
| هُوَ / هِيَ | يَهُودَ |
| نَحْنُ | نَهُودَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهُودُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهُودُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهُدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهُدْ |
| هُوَ / هِيَ | يَهُدْ |
| نَحْنُ | نَهُدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهُودُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَهُودُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | هُدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هُودُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | هُدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | هُدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | هَادَتْ |
| نَحْنُ | هُدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هُدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | هُدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَهُودُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهُودِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَهُودُ |
| نَحْنُ | نَهُودُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهُدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهُدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَهُودَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهُودِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهُودَ |
| نَحْنُ | نَهُودَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهُدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهُدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَهُدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَهُودِي |
| هُوَ / هِيَ | تَهُدْ |
| نَحْنُ | نَهُدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَهُدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَهُدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | هُودِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | هُدْنَ |