Conjugation of ناصب
naː.sˤa.bato be or become hostile to, to oppose, to declare war on Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُنَاصَبَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَاصَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاصَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَاصَبَ |
| نَحْنُ | نَاصَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاصَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَاصَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنَاصِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاصِبُ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَاصِبُ |
| نَحْنُ | نُنَاصِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاصِبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاصِبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنَاصِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاصِبَ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَاصِبَ |
| نَحْنُ | نُنَاصِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاصِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاصِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنَاصِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاصِبْ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَاصِبْ |
| نَحْنُ | نُنَاصِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاصِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاصِبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاصِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاصِبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَاصَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاصَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَاصَبَتْ |
| نَحْنُ | نَاصَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاصَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَاصَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنَاصِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاصِبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُنَاصِبُ |
| نَحْنُ | نُنَاصِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاصِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاصِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنَاصِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاصِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنَاصِبَ |
| نَحْنُ | نُنَاصِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاصِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاصِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنَاصِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاصِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنَاصِبْ |
| نَحْنُ | نُنَاصِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاصِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاصِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاصِبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاصِبْنَ |