مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُنَاظَرَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | نَاظَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاظَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَاظَرَ |
| نَحْنُ | نَاظَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاظَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَاظَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنَاظِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاظِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَاظِرُ |
| نَحْنُ | نُنَاظِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاظِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاظِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنَاظِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاظِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَاظِرَ |
| نَحْنُ | نُنَاظِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاظِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاظِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنَاظِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاظِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يُنَاظِرْ |
| نَحْنُ | نُنَاظِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاظِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاظِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاظِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاظِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نَاظَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاظَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَاظَرَتْ |
| نَحْنُ | نَاظَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاظَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نَاظَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنَاظِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاظِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُنَاظِرُ |
| نَحْنُ | نُنَاظِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاظِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاظِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنَاظِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاظِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنَاظِرَ |
| نَحْنُ | نُنَاظِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاظِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاظِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنَاظِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنَاظِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنَاظِرْ |
| نَحْنُ | نُنَاظِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنَاظِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنَاظِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نَاظِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نَاظِرْنَ |