مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | نَوْط |
الْمَاضِي
| أَنَا | نُطْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نُطْتَ |
| هُوَ / هِيَ | نَاطَ |
| نَحْنُ | نُطْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نُطْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | نَاطُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنُوطُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنُوطُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنُوطُ |
| نَحْنُ | نَنُوطُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنُوطُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنُوطُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنُوطَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنُوطَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنُوطَ |
| نَحْنُ | نَنُوطَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنُوطُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنُوطُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنُطْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنُطْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنُطْ |
| نَحْنُ | نَنُطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنُوطُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنُوطُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نُطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نُوطُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | نُطْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | نُطْتِ |
| هُوَ / هِيَ | نَاطَتْ |
| نَحْنُ | نُطْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نُطْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | نُطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنُوطُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنُوطِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنُوطُ |
| نَحْنُ | نَنُوطُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنُطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنُطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنُوطَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنُوطِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنُوطَ |
| نَحْنُ | نَنُوطَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنُطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنُطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنُطْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنُوطِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنُطْ |
| نَحْنُ | نَنُطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنُطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنُطْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | نُوطِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | نُطْنَ |