Conjugation of غيم
to emit clouds Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَغْيِيم |
الْمَاضِي
| أَنَا | غَيَّمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَيَّمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | غَيَّمَ |
| نَحْنُ | غَيَّمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَيَّمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | غَيَّمُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُغَيِّمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَيِّمُ |
| هُوَ / هِيَ | يُغَيِّمُ |
| نَحْنُ | نُغَيِّمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَيِّمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَيِّمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُغَيِّمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَيِّمَ |
| هُوَ / هِيَ | يُغَيِّمَ |
| نَحْنُ | نُغَيِّمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَيِّمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَيِّمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُغَيِّمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَيِّمْ |
| هُوَ / هِيَ | يُغَيِّمْ |
| نَحْنُ | نُغَيِّمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَيِّمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَيِّمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَيِّمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَيِّمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | غَيَّمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَيَّمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | غَيَّمَتْ |
| نَحْنُ | غَيَّمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَيَّمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | غَيَّمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُغَيِّمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَيِّمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُغَيِّمُ |
| نَحْنُ | نُغَيِّمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَيِّمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَيِّمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُغَيِّمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَيِّمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُغَيِّمَ |
| نَحْنُ | نُغَيِّمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَيِّمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَيِّمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُغَيِّمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَيِّمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُغَيِّمْ |
| نَحْنُ | نُغَيِّمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَيِّمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَيِّمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَيِّمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَيِّمْنَ |