Conjugation of غيهب
to debilitate the sight with darkness Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | غَيْهَبَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | غَيْهَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَيْهَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | غَيْهَبَ |
| نَحْنُ | غَيْهَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَيْهَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | غَيْهَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُغَيْهِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَيْهِبُ |
| هُوَ / هِيَ | يُغَيْهِبُ |
| نَحْنُ | نُغَيْهِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَيْهِبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَيْهِبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُغَيْهِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَيْهِبَ |
| هُوَ / هِيَ | يُغَيْهِبَ |
| نَحْنُ | نُغَيْهِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَيْهِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَيْهِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُغَيْهِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَيْهِبْ |
| هُوَ / هِيَ | يُغَيْهِبْ |
| نَحْنُ | نُغَيْهِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَيْهِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَيْهِبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَيْهِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَيْهِبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | غَيْهَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَيْهَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | غَيْهَبَتْ |
| نَحْنُ | غَيْهَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَيْهَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | غَيْهَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُغَيْهِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَيْهِبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُغَيْهِبُ |
| نَحْنُ | نُغَيْهِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَيْهِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَيْهِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُغَيْهِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَيْهِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُغَيْهِبَ |
| نَحْنُ | نُغَيْهِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَيْهِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَيْهِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُغَيْهِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُغَيْهِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُغَيْهِبْ |
| نَحْنُ | نُغَيْهِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُغَيْهِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُغَيْهِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | غَيْهِبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | غَيْهِبْنَ |