مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِنْهَاض |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَنْهَضْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْهَضْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَنْهَضَ |
| نَحْنُ | أَنْهَضْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْهَضْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَنْهَضُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنْهِضُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْهِضُ |
| هُوَ / هِيَ | يُنْهِضُ |
| نَحْنُ | نُنْهِضُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْهِضُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْهِضُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنْهِضَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْهِضَ |
| هُوَ / هِيَ | يُنْهِضَ |
| نَحْنُ | نُنْهِضَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْهِضُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْهِضُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنْهِضْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْهِضْ |
| هُوَ / هِيَ | يُنْهِضْ |
| نَحْنُ | نُنْهِضْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْهِضُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْهِضُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْهِضْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْهِضُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَنْهَضْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْهَضْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَنْهَضَتْ |
| نَحْنُ | أَنْهَضْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْهَضْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَنْهَضْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنْهِضُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْهِضِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُنْهِضُ |
| نَحْنُ | نُنْهِضُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْهِضْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْهِضْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنْهِضَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْهِضِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنْهِضَ |
| نَحْنُ | نُنْهِضَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْهِضْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْهِضْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنْهِضْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْهِضِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنْهِضْ |
| نَحْنُ | نُنْهِضْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْهِضْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْهِضْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْهِضِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْهِضْنَ |