Conjugation of انهمك
in.ha.ma.kato be absorbed, to be lost, to be preoccupied with Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْهِمَاك |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْهَمَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْهَمَكْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْهَمَكَ |
| نَحْنُ | اِنْهَمَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْهَمَكْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْهَمَكُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْهَمِكُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهَمِكُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْهَمِكُ |
| نَحْنُ | نَنْهَمِكُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهَمِكُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهَمِكُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْهَمِكَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهَمِكَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْهَمِكَ |
| نَحْنُ | نَنْهَمِكَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهَمِكُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهَمِكُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْهَمِكْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهَمِكْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْهَمِكْ |
| نَحْنُ | نَنْهَمِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهَمِكُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهَمِكُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْهَمِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْهَمِكُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْهَمَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْهَمَكْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْهَمَكَتْ |
| نَحْنُ | اِنْهَمَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْهَمَكْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْهَمَكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْهَمِكُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهَمِكِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْهَمِكُ |
| نَحْنُ | نَنْهَمِكُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهَمِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهَمِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْهَمِكَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهَمِكِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْهَمِكَ |
| نَحْنُ | نَنْهَمِكَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهَمِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهَمِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْهَمِكْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهَمِكِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْهَمِكْ |
| نَحْنُ | نَنْهَمِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهَمِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهَمِكْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْهَمِكِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْهَمِكْنَ |