مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْهِمَار |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْهَمَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْهَمَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْهَمَرَ |
| نَحْنُ | اِنْهَمَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْهَمَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْهَمَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْهَمِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهَمِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْهَمِرُ |
| نَحْنُ | نَنْهَمِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهَمِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهَمِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْهَمِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهَمِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْهَمِرَ |
| نَحْنُ | نَنْهَمِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهَمِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهَمِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْهَمِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهَمِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْهَمِرْ |
| نَحْنُ | نَنْهَمِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهَمِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهَمِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْهَمِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْهَمِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْهَمَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْهَمَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْهَمَرَتْ |
| نَحْنُ | اِنْهَمَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْهَمَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْهَمَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْهَمِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهَمِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْهَمِرُ |
| نَحْنُ | نَنْهَمِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهَمِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهَمِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْهَمِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهَمِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْهَمِرَ |
| نَحْنُ | نَنْهَمِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهَمِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهَمِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْهَمِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْهَمِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْهَمِرْ |
| نَحْنُ | نَنْهَمِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْهَمِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْهَمِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْهَمِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْهَمِرْنَ |