مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِنْهَاك |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَنْهَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْهَكْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَنْهَكَ |
| نَحْنُ | أَنْهَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْهَكْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَنْهَكُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنْهِكُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْهِكُ |
| هُوَ / هِيَ | يُنْهِكُ |
| نَحْنُ | نُنْهِكُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْهِكُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْهِكُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنْهِكَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْهِكَ |
| هُوَ / هِيَ | يُنْهِكَ |
| نَحْنُ | نُنْهِكَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْهِكُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْهِكُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنْهِكْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْهِكْ |
| هُوَ / هِيَ | يُنْهِكْ |
| نَحْنُ | نُنْهِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْهِكُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْهِكُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْهِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْهِكُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَنْهَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْهَكْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَنْهَكَتْ |
| نَحْنُ | أَنْهَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْهَكْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَنْهَكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُنْهِكُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْهِكِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُنْهِكُ |
| نَحْنُ | نُنْهِكُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْهِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْهِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُنْهِكَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْهِكِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنْهِكَ |
| نَحْنُ | نُنْهِكَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْهِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْهِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُنْهِكْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُنْهِكِي |
| هُوَ / هِيَ | تُنْهِكْ |
| نَحْنُ | نُنْهِكْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُنْهِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُنْهِكْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَنْهِكِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَنْهِكْنَ |