ความหมายของ ค้ำประกัน | Babel Free

คำนิยาม

ชื่อสัญญาซึ่งบุคคลภายนอกคนหนึ่ง เรียกว่า ผู้ค้ำประกัน ผูกพันตนต่อเจ้าหนี้คนหนึ่ง เพื่อชำระหนี้ในเมื่อลูกหนี้ไม่ชำระหนี้นั้น

คำเทียบเท่า

ตัวอย่าง

“1926, พระราชกฤษฎีกาให้ใช้บทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บรรพ ๑ และบรรพ ๒ ที่ได้ตรวจชำระใหม่ ลงวันที่ ๑๑ พฤศจิกายน ๒๔๖๘: มาตรา ๖๘๐ อันว่าค้ำประกันนั้น คือ สัญญาซึ่งบุคคลภายนอกคนหนึ่งเรียกว่า ผู้ค้ำประกัน ผูกพันตนต่อเจ้าหนี้คนหนึ่งเพื่อชำระหนี้ในเมื่อลูกหนี้ไม่ชำระหนี้นั้น mâat-dtraa hòk rɔ́ɔi bpɛ̀ɛt-sìp an-wâa kám-bprà-gan nán kʉʉ sǎn-yaa sʉ̂ng bùk-kon-paai-nɔ̂ɔk kon nʉ̀ng rîiak wâa pûu-kám-bprà-gan pùuk-pan dton dtɔ̀ɔ jâao-nîi kon nʉ̀ng pʉ̂ʉa cham-rá nîi nai mʉ̂ʉa lûuk-nîi mâi cham-rá nîi nán Section 680 As for suretyship, it is a contract by which a third person, called surety, binds himself to an obligee with the performance of an obligation when the obligor fails to perform it.”

ระดับ CEFR