Conjugation of uppbåda
to mobilize, to muster (a group of people for some purpose, or something more abstract, like enthusiasm or strength) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | uppbåda |
Presens
| jag | uppbådar |
| du | uppbådar |
| han / hon / den / det | uppbådar |
| vi | uppbådar |
| ni | uppbådar |
| de | uppbådar |
Preteritum
| jag | uppbådade |
| du | uppbådade |
| han / hon / den / det | uppbådade |
| vi | uppbådade |
| ni | uppbådade |
| de | uppbådade |
Supinum
| jag | uppbådat |
| du | uppbådat |
| han / hon / den / det | uppbådat |
| vi | uppbådat |
| ni | uppbådat |
| de | uppbådat |
Imperativ
| — | uppbåda |
Passiv
Infinitiv
| — | uppbådas |
Presens
| jag | uppbådas |
| du | uppbådas |
| han / hon / den / det | uppbådas |
| vi | uppbådas |
| ni | uppbådas |
| de | uppbådas |
Preteritum
| jag | uppbådades |
| du | uppbådades |
| han / hon / den / det | uppbådades |
| vi | uppbådades |
| ni | uppbådades |
| de | uppbådades |
Supinum
| jag | uppbådats |
| du | uppbådats |
| han / hon / den / det | uppbådats |
| vi | uppbådats |
| ni | uppbådats |
| de | uppbådats |