Conjugation of uppdikta
feign, make up, fabricate Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | uppdikta |
Presens
| jag | uppdiktar |
| du | uppdiktar |
| han / hon / den / det | uppdiktar |
| vi | uppdiktar |
| ni | uppdiktar |
| de | uppdiktar |
Preteritum
| jag | uppdiktade |
| du | uppdiktade |
| han / hon / den / det | uppdiktade |
| vi | uppdiktade |
| ni | uppdiktade |
| de | uppdiktade |
Supinum
| jag | uppdiktat |
| du | uppdiktat |
| han / hon / den / det | uppdiktat |
| vi | uppdiktat |
| ni | uppdiktat |
| de | uppdiktat |
Imperativ
| — | uppdikta |
Passiv
Infinitiv
| — | uppdiktas |
Presens
| jag | uppdiktas |
| du | uppdiktas |
| han / hon / den / det | uppdiktas |
| vi | uppdiktas |
| ni | uppdiktas |
| de | uppdiktas |
Preteritum
| jag | uppdiktades |
| du | uppdiktades |
| han / hon / den / det | uppdiktades |
| vi | uppdiktades |
| ni | uppdiktades |
| de | uppdiktades |
Supinum
| jag | uppdiktats |
| du | uppdiktats |
| han / hon / den / det | uppdiktats |
| vi | uppdiktats |
| ni | uppdiktats |
| de | uppdiktats |