Conjugation of testamentera
To will, to bequeath (something) to someone in one's will (legal document). Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | testamentera |
Presens
| jag | testamenterar |
| du | testamenterar |
| han / hon / den / det | testamenterar |
| vi | testamenterar |
| ni | testamenterar |
| de | testamenterar |
Preteritum
| jag | testamenterade |
| du | testamenterade |
| han / hon / den / det | testamenterade |
| vi | testamenterade |
| ni | testamenterade |
| de | testamenterade |
Supinum
| jag | testamenterat |
| du | testamenterat |
| han / hon / den / det | testamenterat |
| vi | testamenterat |
| ni | testamenterat |
| de | testamenterat |
Imperativ
| — | testamentera |
Passiv
Infinitiv
| — | testamenteras |
Presens
| jag | testamenteras |
| du | testamenteras |
| han / hon / den / det | testamenteras |
| vi | testamenteras |
| ni | testamenteras |
| de | testamenteras |
Preteritum
| jag | testamenterades |
| du | testamenterades |
| han / hon / den / det | testamenterades |
| vi | testamenterades |
| ni | testamenterades |
| de | testamenterades |
Supinum
| jag | testamenterats |
| du | testamenterats |
| han / hon / den / det | testamenterats |
| vi | testamenterats |
| ni | testamenterats |
| de | testamenterats |