Conjugation of tillägga
to add, to amend Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | tillägga |
Presens
| jag | tillägger |
| du | tillägger |
| han / hon / den / det | tillägger |
| vi | tillägger |
| ni | tillägger |
| de | tillägger |
Preteritum
| jag | tillade |
| du | tillade |
| han / hon / den / det | tillade |
| vi | tillade |
| ni | tillade |
| de | tillade |
Supinum
| jag | tillagt |
| du | tillagt |
| han / hon / den / det | tillagt |
| vi | tillagt |
| ni | tillagt |
| de | tillagt |
Imperativ
| — | tillägg |
Passiv
Infinitiv
| — | tilläggas |
Presens
| jag | tilläggs |
| du | tilläggs |
| han / hon / den / det | tilläggs |
| vi | tilläggs |
| ni | tilläggs |
| de | tilläggs |
Preteritum
| jag | tillades |
| du | tillades |
| han / hon / den / det | tillades |
| vi | tillades |
| ni | tillades |
| de | tillades |
Supinum
| jag | tillagts |
| du | tillagts |
| han / hon / den / det | tillagts |
| vi | tillagts |
| ni | tillagts |
| de | tillagts |