Conjugation of tigga
to beg (as a beggar) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | tigga |
Presens
| jag | tigger |
| du | tigger |
| han / hon / den / det | tigger |
| vi | tigger |
| ni | tigger |
| de | tigger |
Preteritum
| jag | tiggde |
| du | tiggde |
| han / hon / den / det | tiggde |
| vi | tiggde |
| ni | tiggde |
| de | tiggde |
Supinum
| jag | tiggt |
| du | tiggt |
| han / hon / den / det | tiggt |
| vi | tiggt |
| ni | tiggt |
| de | tiggt |
Imperativ
| — | tigg |
Passiv
Infinitiv
| — | tiggas |
Presens
| jag | tiggs |
| du | tiggs |
| han / hon / den / det | tiggs |
| vi | tiggs |
| ni | tiggs |
| de | tiggs |
Preteritum
| jag | tiggdes |
| du | tiggdes |
| han / hon / den / det | tiggdes |
| vi | tiggdes |
| ni | tiggdes |
| de | tiggdes |
Supinum
| jag | tiggts |
| du | tiggts |
| han / hon / den / det | tiggts |
| vi | tiggts |
| ni | tiggts |
| de | tiggts |