Conjugation of pizdui
to scold Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | pizdui |
| tu | pizdui |
| el / ea | pizduie |
| noi | pizduim |
| voi | pizduiți |
| ei / ele | pizduie |
Imperfect
| eu | pizduiam |
| tu | pizduiai |
| el / ea | pizduia |
| noi | pizduiam |
| voi | pizduiați |
| ei / ele | pizduiau |
Perfectul simplu
| eu | pizduii |
| tu | pizduiși |
| el / ea | pizdui |
| noi | pizduirăm |
| voi | pizduirăți |
| ei / ele | pizduiră |
Mai mult ca perfectul
| eu | pizduisem |
| tu | pizduiseși |
| el / ea | pizduise |
| noi | pizduiserăm |
| voi | pizduiserăți |
| ei / ele | pizduiseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să pizdui |
| tu | să pizdui |
| el / ea | să pizduie |
| noi | să pizduim |
| voi | să pizduiți |
| ei / ele | să pizduie |
Imperativ
Afirmativ
| tu | pizduie |
| voi | pizduiți |
Negativ
| tu | nu nu pizdui |
| voi | nu nu pizduiți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a pizdui |
Gerunziu
| — | pizduind |
Participiu
| — | pizduit |