Conjugation of obrăznici
to become naughty, disrespectful Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | obrăznicesc |
| tu | obrăznicești |
| el / ea | obrăznicește |
| noi | obrăznicim |
| voi | obrăzniciți |
| ei / ele | obrăznicesc |
Imperfect
| eu | obrăzniceam |
| tu | obrăzniceai |
| el / ea | obrăznicea |
| noi | obrăzniceam |
| voi | obrăzniceați |
| ei / ele | obrăzniceau |
Perfectul simplu
| eu | obrăznicii |
| tu | obrăzniciși |
| el / ea | obrăznici |
| noi | obrăznicirăm |
| voi | obrăznicirăți |
| ei / ele | obrăzniciră |
Mai mult ca perfectul
| eu | obrăznicisem |
| tu | obrăzniciseși |
| el / ea | obrăznicise |
| noi | obrăzniciserăm |
| voi | obrăzniciserăți |
| ei / ele | obrăzniciseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să obrăznicesc |
| tu | să obrăznicești |
| el / ea | să obrăznicească |
| noi | să obrăznicim |
| voi | să obrăzniciți |
| ei / ele | să obrăznicească |
Imperativ
Afirmativ
| tu | obrăznicește |
| voi | obrăzniciți |
Negativ
| tu | nu nu obrăznici |
| voi | nu nu obrăzniciți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a obrăznici |
Gerunziu
| — | obrăznicind |
Participiu
| — | obrăznicit |