Conjugation of hăitui
to chase away Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | hăituiesc |
| tu | hăituiești |
| el / ea | hăituiește |
| noi | hăituim |
| voi | hăituiți |
| ei / ele | hăituiesc |
Imperfect
| eu | hăituiam |
| tu | hăituiai |
| el / ea | hăituia |
| noi | hăituiam |
| voi | hăituiați |
| ei / ele | hăituiau |
Perfectul simplu
| eu | hăituii |
| tu | hăituiși |
| el / ea | hăitui |
| noi | hăituirăm |
| voi | hăituirăți |
| ei / ele | hăituiră |
Mai mult ca perfectul
| eu | hăituisem |
| tu | hăituiseși |
| el / ea | hăituise |
| noi | hăituiserăm |
| voi | hăituiserăți |
| ei / ele | hăituiseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să hăituiesc |
| tu | să hăituiești |
| el / ea | să hăituiască |
| noi | să hăituim |
| voi | să hăituiți |
| ei / ele | să hăituiască |
Imperativ
Afirmativ
| tu | hăituiește |
| voi | hăituiți |
Negativ
| tu | nu nu hăitui |
| voi | nu nu hăituiți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a hăitui |
Gerunziu
| — | hăituind |
Participiu
| — | hăituit |