Conjugation of hălălăi
to make noise Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | hălălăiesc |
| tu | hălălăiești |
| el / ea | hălălăiește |
| noi | hălălăim |
| voi | hălălăiți |
| ei / ele | hălălăiesc |
Imperfect
| eu | hălălăiam |
| tu | hălălăiai |
| el / ea | hălălăia |
| noi | hălălăiam |
| voi | hălălăiați |
| ei / ele | hălălăiau |
Perfectul simplu
| eu | hălălăii |
| tu | hălălăiși |
| el / ea | hălălăi |
| noi | hălălăirăm |
| voi | hălălăirăți |
| ei / ele | hălălăiră |
Mai mult ca perfectul
| eu | hălălăisem |
| tu | hălălăiseși |
| el / ea | hălălăise |
| noi | hălălăiserăm |
| voi | hălălăiserăți |
| ei / ele | hălălăiseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să hălălăiesc |
| tu | să hălălăiești |
| el / ea | să hălălăiască |
| noi | să hălălăim |
| voi | să hălălăiți |
| ei / ele | să hălălăiască |
Imperativ
Afirmativ
| tu | hălălăiește |
| voi | hălălăiți |
Negativ
| tu | nu nu hălălăi |
| voi | nu nu hălălăiți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a hălălăi |
Gerunziu
| — | hălălăind |
Participiu
| — | hălălăit |