Conjugation of hămăi
to bark, to yap Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | hămăi |
| tu | hămăi |
| el / ea | hămăie |
| noi | hămăim |
| voi | hămăiți |
| ei / ele | hămăie |
Imperfect
| eu | hămăiam |
| tu | hămăiai |
| el / ea | hămăia |
| noi | hămăiam |
| voi | hămăiați |
| ei / ele | hămăiau |
Perfectul simplu
| eu | hămăii |
| tu | hămăiși |
| el / ea | hămăi |
| noi | hămăirăm |
| voi | hămăirăți |
| ei / ele | hămăiră |
Mai mult ca perfectul
| eu | hămăisem |
| tu | hămăiseși |
| el / ea | hămăise |
| noi | hămăiserăm |
| voi | hămăiserăți |
| ei / ele | hămăiseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să hămăi |
| tu | să hămăi |
| el / ea | să hămăie |
| noi | să hămăim |
| voi | să hămăiți |
| ei / ele | să hămăie |
Imperativ
Afirmativ
| tu | hămăie |
| voi | hămăiți |
Negativ
| tu | nu nu hămăi |
| voi | nu nu hămăiți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a hămăi |
Gerunziu
| — | hămăind |
Participiu
| — | hămăit |