Conjugation of hălăcăi
to make a lot of noise Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | hălăcăi |
| tu | hălăcăi |
| el / ea | hălăcăie |
| noi | hălăcăim |
| voi | hălăcăiți |
| ei / ele | hălăcăie |
Imperfect
| eu | hălăcăiam |
| tu | hălăcăiai |
| el / ea | hălăcăia |
| noi | hălăcăiam |
| voi | hălăcăiați |
| ei / ele | hălăcăiau |
Perfectul simplu
| eu | hălăcăii |
| tu | hălăcăiși |
| el / ea | hălăcăi |
| noi | hălăcăirăm |
| voi | hălăcăirăți |
| ei / ele | hălăcăiră |
Mai mult ca perfectul
| eu | hălăcăisem |
| tu | hălăcăiseși |
| el / ea | hălăcăise |
| noi | hălăcăiserăm |
| voi | hălăcăiserăți |
| ei / ele | hălăcăiseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să hălăcăi |
| tu | să hălăcăi |
| el / ea | să hălăcăie |
| noi | să hălăcăim |
| voi | să hălăcăiți |
| ei / ele | să hălăcăie |
Imperativ
Afirmativ
| tu | hălăcăie |
| voi | hălăcăiți |
Negativ
| tu | nu nu hălăcăi |
| voi | nu nu hălăcăiți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a hălăcăi |
Gerunziu
| — | hălăcăind |
Participiu
| — | hălăcăit |