Conjugation of făptui
to commit, perpetrate Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | făptuiesc |
| tu | făptuiești |
| el / ea | făptuiește |
| noi | făptuim |
| voi | făptuiți |
| ei / ele | făptuiesc |
Imperfect
| eu | făptuiam |
| tu | făptuiai |
| el / ea | făptuia |
| noi | făptuiam |
| voi | făptuiați |
| ei / ele | făptuiau |
Perfectul simplu
| eu | făptuii |
| tu | făptuiși |
| el / ea | făptui |
| noi | făptuirăm |
| voi | făptuirăți |
| ei / ele | făptuiră |
Mai mult ca perfectul
| eu | făptuisem |
| tu | făptuiseși |
| el / ea | făptuise |
| noi | făptuiserăm |
| voi | făptuiserăți |
| ei / ele | făptuiseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să făptuiesc |
| tu | să făptuiești |
| el / ea | să făptuiască |
| noi | să făptuim |
| voi | să făptuiți |
| ei / ele | să făptuiască |
Imperativ
Afirmativ
| tu | făptuiește |
| voi | făptuiți |
Negativ
| tu | nu nu făptui |
| voi | nu nu făptuiți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a făptui |
Gerunziu
| — | făptuind |
Participiu
| — | făptuit |