Conjugation of întregi
to complete, to make whole Ver definición completa →
Indicativ
Prezent
| eu | întregesc |
| tu | întregești |
| el / ea | întregește |
| noi | întregim |
| voi | întregiți |
| ei / ele | întregesc |
Imperfect
| eu | întregeam |
| tu | întregeai |
| el / ea | întregea |
| noi | întregeam |
| voi | întregeați |
| ei / ele | întregeau |
Perfectul simplu
| eu | întregii |
| tu | întregiși |
| el / ea | întregi |
| noi | întregirăm |
| voi | întregirăți |
| ei / ele | întregiră |
Mai mult ca perfectul
| eu | întregisem |
| tu | întregiseși |
| el / ea | întregise |
| noi | întregiserăm |
| voi | întregiserăți |
| ei / ele | întregiseră |
Conjunctiv
Prezent
| eu | să întregesc |
| tu | să întregești |
| el / ea | să întregească |
| noi | să întregim |
| voi | să întregiți |
| ei / ele | să întregească |
Imperativ
Afirmativ
| tu | întregește |
| voi | întregiți |
Negativ
| tu | nu nu întregi |
| voi | nu nu întregiți |
Forme nepersonale
Infinitiv
| — | a întregi |
Gerunziu
| — | întregind |
Participiu
| — | întregit |