← Powrót do wyszukiwania

Meaning of miotacz | Babel Free

Noun masculine CEFR C2 Specialized

/ˈmjɔ.tat͡ʂ/

Definicje

lekkoatleta uprawiający pchnięcie kulą, rzut dyskiem lub rzut oszczepem
broń, która wyrzuca coś na większy dystans, np. granaty, ogień, kamienie lub miny
zawodnik drużyny baseballa będący na pozycji, z której rzuca piłkę

Odpowiedniki

English Fireman Pitcher

Przykłady

“Na wyspie widać bitewne przygotowania. Nad brzegiem pojawiają się łucznicy i procarze. W dalszych szeregach miotacze oszczepów i ciężkozbrojni.”

Poziom CEFR

C2

Mastery
This word is part of the CEFR C2 vocabulary — mastery level.

Zobacz także

miotacz ognia miotacz płomieni miotaczka miotami miotanie mioteł