← Powrót do wyszukiwania

Meaning of granatnik | Babel Free

Noun masculine CEFR B2

/ɡraˈnat.ɲik/

Definicje

indywidualna lub zespołowa, gładkolufowa broń palna, służąca do wystrzeliwania granatów na niewielką odległość
rodzaj długolufowej haubicy strzelającej granatami, używanej w XVIII–XIX wieku w artylerii polowej i oblężniczej
krótka strzelba o mocno rozszerzonej lufie do miotania niewielkich granatów przez piechotę w XVII–XVIII wieku

Odpowiedniki

English grenade launcher

Przykłady

“Na trzeciorzędne odcinki posyła się trzeciorzędne oddziały, wyposażone w zdezelowane samochody, rakietnice jako substytut radiostacji i butelki z benzyną w zastępstwie granatników.”

Poziom CEFR

B2

Upper Intermediate
This word is part of the CEFR B2 vocabulary — upper intermediate level.

Zobacz także

granatowa policja granatowi granatowiec granatowość granatowy granatowy policjant