granatnik
Definicje
- indywidualna lub zespołowa, gładkolufowa broń palna, służąca do wystrzeliwania granatów na niewielką odległość
- rodzaj długolufowej haubicy strzelającej granatami, używanej w XVIII–XIX wieku w artylerii polowej i oblężniczej
- krótka strzelba o mocno rozszerzonej lufie do miotania niewielkich granatów przez piechotę w XVII–XVIII wieku
Odpowiedniki
23 more languages
العربيةبندقية قاذفة
Azərbaycan diliqumbaraatan
Catalàllançagranades
Češtinagranátomet
DeutschGranatwerfer
Ελληνικάβομβιδοβόλο
Esperantogrenadĵetilo
Magyargránátvető
Հայերեննռնականետ
Bahasa Indonesiatekidanto
Italianolanciagranate
한국어유탄 발사기
Lietuviųgranatsvaidis
Nederlandsgranaatwerper
Polskimiotacz
Portuguêslança-granadas
Românălansator de grenade
Русскийгранатомёт
Slovenčinagranátomet
Українськагранатомет
Przykłady
“Na trzeciorzędne odcinki posyła się trzeciorzędne oddziały, wyposażone w zdezelowane samochody, rakietnice jako substytut radiostacji i butelki z benzyną w zastępstwie granatników.”
Poziom CEFR
B2
Wyższy średniozaawansowany
To słowo należy do słownictwa CEFR B2 — poziom wyższy średniozaawansowany.
To słowo należy do słownictwa CEFR B2 — poziom wyższy średniozaawansowany.
Know this word better than we do? Language is a living thing — help us keep it growing. Collaborate with Babel Free