HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
Strona główna › Słownik › Polski › komornik
Powrót do wyszukiwania

komornik

Rzeczownik męski CEFR B2
kɔˈmɔr.ɲik

Definicje

  1. funkcjonariusz publiczny zajmujący się wykonywaniem rozstrzygnięć o roszczeniach cywilnych w drodze przymusu egzekucyjnego
  2. duch domowy
  3. chłop bez własnej ziemi
  4. wysoki urzędnik dworski w średniowiecznej Polsce
  5. gw. (Bukowina) lokator
  6. gw. (Czerniejewo) współlokator płacący czynsz
    dated

Odpowiedniki

13 more languages
العربيةمأمور
Bosanskiegzekutor
Češtinaexekutorrychtář
Ελληνικάδικαστικός επιμελητής
Suomihaastemiesvouti
Gaeilgebáille
Hrvatskiegzekutor
Magyarvégrehajtó
Bahasa Indonesiasekaut
한국어집행관
Latinabaiulus
Polskibaliwciwunegzekutor
Српскиegzekutor

Przykłady

“Jeśli nie spłacimy tego kredytu, komornik zajmie nam mieszkanie.”

Poziom CEFR

B2
Wyższy średniozaawansowany
To słowo należy do słownictwa CEFR B2 — poziom wyższy średniozaawansowany.
See all B2 Polski words →

Zobacz także

Komorowska Komorowski komorowy Komory Komoryjczyk Komoryjka

Naucz się tego słowa w kontekście

Zobacz komornik w prawdziwych rozmowach w naszym darmowym kursie językowym.

Zacznij darmowy kurs

Know this word better than we do? Language is a living thing — help us keep it growing. Collaborate with Babel Free