← Powrót do wyszukiwania

Meaning of dysydent | Babel Free

Noun masculine CEFR B2

/dɘˈsɘ.dɛnt/

Definicje

osoba występująca przeciwko władzy i z tego powodu represjonowana
osoba, która odsunęła się od grupy, do której należała
odstępca od dogmatów kościelnych, w dawnej Polsce ktoś wyznający religię chrześcijańską inną niż katolicyzm, szczególnie protestant

Odpowiedniki

English deviationist Dissenter Dissident

Przykłady

“Widząc skutki dokonywanych prób, odmówił dalszych badań, stając się dysydentem.”

Poziom CEFR

B2

Upper Intermediate
This word is part of the CEFR B2 vocabulary — upper intermediate level.

Zobacz także

dysydentka dysymilacja dysymulacja dysz dysza Dyszczyk