Conjugation of wykrzaczyć
/vɘˈkʂa.t͡ʂɘt͡ɕ/o programie: przestać działać z powodu błędu krytycznego Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wykrzaczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wykrzaczyłem |
| ty | wykrzaczyłeś |
| on / ona / ono | wykrzaczył |
| my | wykrzaczyliśmy |
| wy | wykrzaczyliście |
| oni / one | wykrzaczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wykrzaczyłam |
| ty | wykrzaczyłaś |
| on / ona / ono | wykrzaczyła |
| my | wykrzaczyłyśmy |
| wy | wykrzaczyłyście |
| oni / one | wykrzaczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wykrzaczyło |
Czas przyszły
| ja | wykrzaczę |
| ty | wykrzaczysz |
| on / ona / ono | wykrzaczy |
| my | wykrzaczymy |
| wy | wykrzaczycie |
| oni / one | wykrzaczą |
Tryb rozkazujący
| ty | wykrzacz |
| my | wykrzaczmy |
| wy | wykrzaczcie |