Conjugation of wykrzyczeć
vɘˈkʂɘ.t͡ʂɛt͡ɕto shout to one's heart's content, to shout for a long time Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wykrzyczeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wykrzyczałem |
| ty | wykrzyczałeś |
| on / ona / ono | wykrzyczał |
| my | wykrzyczeliśmy |
| wy | wykrzyczeliście |
| oni / one | wykrzyczeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wykrzyczałam |
| ty | wykrzyczałaś |
| on / ona / ono | wykrzyczała |
| my | wykrzyczałyśmy |
| wy | wykrzyczałyście |
| oni / one | wykrzyczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wykrzyczało |
Czas przyszły
| ja | wykrzyczę |
| ty | wykrzyczysz |
| on / ona / ono | wykrzyczy |
| my | wykrzyczymy |
| wy | wykrzyczycie |
| oni / one | wykrzyczą |
Tryb rozkazujący
| ty | wykrzycz |
| my | wykrzyczmy |
| wy | wykrzyczcie |