Conjugation of wykrzesać
vɘˈkʂɛ.sat͡ɕto whittle out (to create some shape by shaving small bits from a piece of some material) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wykrzesać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wykrzesałem |
| ty | wykrzesałeś |
| on / ona / ono | wykrzesał |
| my | wykrzesaliśmy |
| wy | wykrzesaliście |
| oni / one | wykrzesali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wykrzesałam |
| ty | wykrzesałaś |
| on / ona / ono | wykrzesała |
| my | wykrzesałyśmy |
| wy | wykrzesałyście |
| oni / one | wykrzesały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wykrzesało |
Czas przyszły
| ja | wykrzeszę |
| ty | wykrzeszesz |
| on / ona / ono | wykrzesze |
| my | wykrzeszemy |
| wy | wykrzeszecie |
| oni / one | wykrzeszą |
Tryb rozkazujący
| ty | wykrzesz |
| my | wykrzeszmy |
| wy | wykrzeszcie |