Conjugation of wykrztusić
vɘˈkʂtu.ɕit͡ɕto choke (to say in a choked manner) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wykrztusić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wykrztusiłem |
| ty | wykrztusiłeś |
| on / ona / ono | wykrztusił |
| my | wykrztusiliśmy |
| wy | wykrztusiliście |
| oni / one | wykrztusili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wykrztusiłam |
| ty | wykrztusiłaś |
| on / ona / ono | wykrztusiła |
| my | wykrztusiłyśmy |
| wy | wykrztusiłyście |
| oni / one | wykrztusiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wykrztusiło |
Czas przyszły
| ja | wykrztuszę |
| ty | wykrztusisz |
| on / ona / ono | wykrztusi |
| my | wykrztusimy |
| wy | wykrztusicie |
| oni / one | wykrztuszą |
Tryb rozkazujący
| ty | wykrztuś |
| my | wykrztuśmy |
| wy | wykrztuście |