Conjugation of wyalienować
vɘ.a.ljɛˈnɔ.vat͡ɕstać się obcym w środowisku, stracić więź z tym, z czym się było związanym Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wyalienować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyalienowałem |
| ty | wyalienowałeś |
| on / ona / ono | wyalienował |
| my | wyalienowaliśmy |
| wy | wyalienowaliście |
| oni / one | wyalienowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyalienowałam |
| ty | wyalienowałaś |
| on / ona / ono | wyalienowała |
| my | wyalienowałyśmy |
| wy | wyalienowałyście |
| oni / one | wyalienowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyalienowało |
Czas przyszły
| on / ona / ono | będzie wyalienował |
| oni / one | będą wyalienowali |
Tryb rozkazujący
| ty | wyalienuj |
| my | wyalienujmy |
| wy | wyalienujcie |