Conjugation of wyaresztować
vɘ.a.rɛʂˈtɔ.vat͡ɕosadzić w areszcie wiele lub wszystkie osoby z pewnej grupy Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wyaresztować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyaresztowałem |
| ty | wyaresztowałeś |
| on / ona / ono | wyaresztował |
| my | wyaresztowaliśmy |
| wy | wyaresztowaliście |
| oni / one | wyaresztowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyaresztowałam |
| ty | wyaresztowałaś |
| on / ona / ono | wyaresztowała |
| my | wyaresztowałyśmy |
| wy | wyaresztowałyście |
| oni / one | wyaresztowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyaresztowało |
Czas przyszły
| ja | wyaresztuję |
| ty | wyaresztujesz |
| on / ona / ono | wyaresztuje |
| my | wyaresztujemy |
| wy | wyaresztujecie |
| oni / one | wyaresztują |
Tryb rozkazujący
| ty | wyaresztuj |
| my | wyaresztujmy |
| wy | wyaresztujcie |