Conjugation of wyasygnować
vɘ.a.sɘɡˈnɔ.vat͡ɕto allocate, to allot, to assign (to set aside money for a purpose) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wyasygnować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wyasygnowałem |
| ty | wyasygnowałeś |
| on / ona / ono | wyasygnował |
| my | wyasygnowaliśmy |
| wy | wyasygnowaliście |
| oni / one | wyasygnowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wyasygnowałam |
| ty | wyasygnowałaś |
| on / ona / ono | wyasygnowała |
| my | wyasygnowałyśmy |
| wy | wyasygnowałyście |
| oni / one | wyasygnowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wyasygnowało |
Czas przyszły
| ja | wyasygnuję |
| ty | wyasygnujesz |
| on / ona / ono | wyasygnuje |
| my | wyasygnujemy |
| wy | wyasygnujecie |
| oni / one | wyasygnują |
Tryb rozkazujący
| ty | wyasygnuj |
| my | wyasygnujmy |
| wy | wyasygnujcie |