Conjugation of wtrącać
ˈftrɔn.t͡sat͡ɕnadmiernie ingerować w cudze sprawy; zajmować się czymś, nie będąc o to proszonym Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wtrącać |
Czas teraźniejszy
| ja | wtrącam |
| ty | wtrącasz |
| on / ona / ono | wtrąca |
| my | wtrącamy |
| wy | wtrącacie |
| oni / one | wtrącają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wtrącałem |
| ty | wtrącałeś |
| on / ona / ono | wtrącał |
| my | wtrącaliśmy |
| wy | wtrącaliście |
| oni / one | wtrącali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wtrącałam |
| ty | wtrącałaś |
| on / ona / ono | wtrącała |
| my | wtrącałyśmy |
| wy | wtrącałyście |
| oni / one | wtrącały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wtrącało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wtrącał |
| ty | będziesz wtrącał |
| on / ona / ono | będzie wtrącał |
| my | będziemy wtrącali |
| wy | będziecie wtrącali |
| oni / one | będą wtrącali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wtrącała |
| ty | będziesz wtrącała |
| on / ona / ono | będzie wtrącała |
| my | będziemy wtrącały |
| wy | będziecie wtrącały |
| oni / one | będą wtrącały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wtrącało |
Tryb rozkazujący
| ty | wtrącaj |
| my | wtrącajmy |
| wy | wtrącajcie |