Conjugation of wtrynić
ˈftrɘ.ɲit͡ɕto foist (to force another to accept especially by stealth or deceit) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wtrynić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wtryniłem |
| ty | wtryniłeś |
| on / ona / ono | wtrynił |
| my | wtryniliśmy |
| wy | wtryniliście |
| oni / one | wtrynili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wtryniłam |
| ty | wtryniłaś |
| on / ona / ono | wtryniła |
| my | wtryniłyśmy |
| wy | wtryniłyście |
| oni / one | wtryniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wtryniło |
Czas przyszły
| ja | wtrynię |
| ty | wtrynisz |
| on / ona / ono | wtryni |
| my | wtrynimy |
| wy | wtrynicie |
| oni / one | wtrynią |
Tryb rozkazujący
| ty | wtryń |
| my | wtryńmy |
| wy | wtryńcie |