HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← urzeczywistniać — definition

Conjugation of urzeczywistniać

Regular CEFR C2
u.ʐɛ.t͡ʂɘˈvist.ɲat͡ɕ

stawać się rzeczywistością Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
urzeczywistniać
Czas teraźniejszy
ja urzeczywistniam
ty urzeczywistniasz
on / ona / ono urzeczywistnia
my urzeczywistniamy
wy urzeczywistniacie
oni / one urzeczywistniają
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja urzeczywistniałem
ty urzeczywistniałeś
on / ona / ono urzeczywistniał
my urzeczywistnialiśmy
wy urzeczywistnialiście
oni / one urzeczywistniali
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja urzeczywistniałam
ty urzeczywistniałaś
on / ona / ono urzeczywistniała
my urzeczywistniałyśmy
wy urzeczywistniałyście
oni / one urzeczywistniały
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono urzeczywistniało
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę urzeczywistniał
ty będziesz urzeczywistniał
on / ona / ono będzie urzeczywistniał
my będziemy urzeczywistniali
wy będziecie urzeczywistniali
oni / one będą urzeczywistniali
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę urzeczywistniała
ty będziesz urzeczywistniała
on / ona / ono będzie urzeczywistniała
my będziemy urzeczywistniały
wy będziecie urzeczywistniały
oni / one będą urzeczywistniały
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie urzeczywistniało
Tryb rozkazujący
ty urzeczywistniaj
my urzeczywistniajmy
wy urzeczywistniajcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary