Conjugation of urzeczywistnić
u.ʐɛ.t͡ʂɘˈvist.ɲit͡ɕaspekt dokonany od: urzeczywistniać Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | urzeczywistnić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | urzeczywistniłem |
| ty | urzeczywistniłeś |
| on / ona / ono | urzeczywistnił |
| my | urzeczywistniliśmy |
| wy | urzeczywistniliście |
| oni / one | urzeczywistnili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | urzeczywistniłam |
| ty | urzeczywistniłaś |
| on / ona / ono | urzeczywistniła |
| my | urzeczywistniłyśmy |
| wy | urzeczywistniłyście |
| oni / one | urzeczywistniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | urzeczywistniło |
Czas przyszły
| ja | urzeczywistnię |
| ty | urzeczywistnisz |
| on / ona / ono | urzeczywistni |
| my | urzeczywistnimy |
| wy | urzeczywistnicie |
| oni / one | urzeczywistnią |
Tryb rozkazujący
| ty | urzeczywistń |
| my | urzeczywistńmy |
| wy | urzeczywistńcie |