Conjugation of urżnąć
ˈu.rʐnɔɲt͡ɕto get cut (to become injured by sustaining a cut) [with instrumental ‘with what’], Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | urżnąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | urżnąłem |
| ty | urżnąłeś |
| on / ona / ono | urżnął |
| my | urżnęliśmy |
| wy | urżnęliście |
| oni / one | urżnęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | urżnęłam |
| ty | urżnęłaś |
| on / ona / ono | urżnęła |
| my | urżnęłyśmy |
| wy | urżnęłyście |
| oni / one | urżnęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | urżnęło |
Czas przyszły
| ja | urżnę |
| ty | urżniesz |
| on / ona / ono | urżnie |
| my | urżniemy |
| wy | urżniecie |
| oni / one | urżną |
Tryb rozkazujący
| ty | urżnij |
| my | urżnijmy |
| wy | urżnijcie |