Conjugation of usadawiać
u.saˈda.vjat͡ɕto tuck, to nestle (to cause something or someone to be in a comfortable position) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | usadawiać |
Czas teraźniejszy
| ja | usadawiam |
| ty | usadawiasz |
| on / ona / ono | usadawia |
| my | usadawiamy |
| wy | usadawiacie |
| oni / one | usadawiają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | usadawiałem |
| ty | usadawiałeś |
| on / ona / ono | usadawiał |
| my | usadawialiśmy |
| wy | usadawialiście |
| oni / one | usadawiali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | usadawiałam |
| ty | usadawiałaś |
| on / ona / ono | usadawiała |
| my | usadawiałyśmy |
| wy | usadawiałyście |
| oni / one | usadawiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | usadawiało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę usadawiał |
| ty | będziesz usadawiał |
| on / ona / ono | będzie usadawiał |
| my | będziemy usadawiali |
| wy | będziecie usadawiali |
| oni / one | będą usadawiali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę usadawiała |
| ty | będziesz usadawiała |
| on / ona / ono | będzie usadawiała |
| my | będziemy usadawiały |
| wy | będziecie usadawiały |
| oni / one | będą usadawiały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie usadawiało |
Tryb rozkazujący
| ty | usadawiaj |
| my | usadawiajmy |
| wy | usadawiajcie |