Conjugation of usankcjonować
u.saŋ.kt͡sjɔˈnɔ.vat͡ɕautorytatywnie zatwierdzić, nadać moc prawną lub urzędową Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | usankcjonować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | usankcjonowałem |
| ty | usankcjonowałeś |
| on / ona / ono | usankcjonował |
| my | usankcjonowaliśmy |
| wy | usankcjonowaliście |
| oni / one | usankcjonowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | usankcjonowałam |
| ty | usankcjonowałaś |
| on / ona / ono | usankcjonowała |
| my | usankcjonowałyśmy |
| wy | usankcjonowałyście |
| oni / one | usankcjonowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | usankcjonowało |
Czas przyszły
| ja | usankcjonuję |
| ty | usankcjonujesz |
| on / ona / ono | usankcjonuje |
| my | usankcjonujemy |
| wy | usankcjonujecie |
| oni / one | usankcjonują |
Tryb rozkazujący
| ty | usankcjonuj |
| my | usankcjonujmy |
| wy | usankcjonujcie |