Conjugation of urażać
uˈra.ʐat͡ɕnaruszać wrażliwe, bolące miejsce przez dotknięcie lub przez silniejszy bodziec Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | urażać |
Czas teraźniejszy
| ja | urażam |
| ty | urażasz |
| on / ona / ono | uraża |
| my | urażamy |
| wy | urażacie |
| oni / one | urażają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | urażałem |
| ty | urażałeś |
| on / ona / ono | urażał |
| my | urażaliśmy |
| wy | urażaliście |
| oni / one | urażali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | urażałam |
| ty | urażałaś |
| on / ona / ono | urażała |
| my | urażałyśmy |
| wy | urażałyście |
| oni / one | urażały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | urażało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę urażał |
| ty | będziesz urażał |
| on / ona / ono | będzie urażał |
| my | będziemy urażali |
| wy | będziecie urażali |
| oni / one | będą urażali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę urażała |
| ty | będziesz urażała |
| on / ona / ono | będzie urażała |
| my | będziemy urażały |
| wy | będziecie urażały |
| oni / one | będą urażały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie urażało |
Tryb rozkazujący
| ty | urażaj |
| my | urażajmy |
| wy | urażajcie |