Conjugation of urobić
uˈrɔ.bit͡ɕto separate the mined material (e.g. coal, ore, salt) from the bed Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | urobić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | urobiłem |
| ty | urobiłeś |
| on / ona / ono | urobił |
| my | urobiliśmy |
| wy | urobiliście |
| oni / one | urobili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | urobiłam |
| ty | urobiłaś |
| on / ona / ono | urobiła |
| my | urobiłyśmy |
| wy | urobiłyście |
| oni / one | urobiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | urobiło |
Czas przyszły
| ja | urobię |
| ty | urobisz |
| on / ona / ono | urobi |
| my | urobimy |
| wy | urobicie |
| oni / one | urobią |
Tryb rozkazujący
| ty | urób |
| my | uróbmy |
| wy | uróbcie |