Conjugation of uroczyć
uˈrɔ.t͡ʂɘt͡ɕto jinx (to speak too positively of or too early of something ultimately causing harm) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | uroczyć |
Czas teraźniejszy
| ja | uroczę |
| ty | uroczysz |
| on / ona / ono | uroczy |
| my | uroczymy |
| wy | uroczycie |
| oni / one | uroczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uroczyłem |
| ty | uroczyłeś |
| on / ona / ono | uroczył |
| my | uroczyliśmy |
| wy | uroczyliście |
| oni / one | uroczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uroczyłam |
| ty | uroczyłaś |
| on / ona / ono | uroczyła |
| my | uroczyłyśmy |
| wy | uroczyłyście |
| oni / one | uroczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uroczyło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę uroczył |
| ty | będziesz uroczył |
| on / ona / ono | będzie uroczył |
| my | będziemy uroczyli |
| wy | będziecie uroczyli |
| oni / one | będą uroczyli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę uroczyła |
| ty | będziesz uroczyła |
| on / ona / ono | będzie uroczyła |
| my | będziemy uroczyły |
| wy | będziecie uroczyły |
| oni / one | będą uroczyły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie uroczyło |
Tryb rozkazujący
| ty | urocz |
| my | uroczmy |
| wy | uroczcie |