Conjugation of uręczać
uˈrɛn.t͡ʂat͡ɕto guarantee (to give an assurance that something will be done right) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | uręczać |
Czas teraźniejszy
| ja | uręczam |
| ty | uręczasz |
| on / ona / ono | uręcza |
| my | uręczamy |
| wy | uręczacie |
| oni / one | uręczają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uręczałem |
| ty | uręczałeś |
| on / ona / ono | uręczał |
| my | uręczaliśmy |
| wy | uręczaliście |
| oni / one | uręczali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uręczałam |
| ty | uręczałaś |
| on / ona / ono | uręczała |
| my | uręczałyśmy |
| wy | uręczałyście |
| oni / one | uręczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uręczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę uręczał |
| ty | będziesz uręczał |
| on / ona / ono | będzie uręczał |
| my | będziemy uręczali |
| wy | będziecie uręczali |
| oni / one | będą uręczali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę uręczała |
| ty | będziesz uręczała |
| on / ona / ono | będzie uręczała |
| my | będziemy uręczały |
| wy | będziecie uręczały |
| oni / one | będą uręczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie uręczało |
Tryb rozkazujący
| ty | uręczaj |
| my | uręczajmy |
| wy | uręczajcie |