Conjugation of uosabiać
u.ɔˈsa.bjat͡ɕnadawać cechy ludzkie obiektom lub zjawiskom Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | uosabiać |
Czas teraźniejszy
| ja | uosabiam |
| ty | uosabiasz |
| on / ona / ono | uosabia |
| my | uosabiamy |
| wy | uosabiacie |
| oni / one | uosabiają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uosabiałem |
| ty | uosabiałeś |
| on / ona / ono | uosabiał |
| my | uosabialiśmy |
| wy | uosabialiście |
| oni / one | uosabiali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uosabiałam |
| ty | uosabiałaś |
| on / ona / ono | uosabiała |
| my | uosabiałyśmy |
| wy | uosabiałyście |
| oni / one | uosabiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uosabiało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę uosabiał |
| ty | będziesz uosabiał |
| on / ona / ono | będzie uosabiał |
| my | będziemy uosabiali |
| wy | będziecie uosabiali |
| oni / one | będą uosabiali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę uosabiała |
| ty | będziesz uosabiała |
| on / ona / ono | będzie uosabiała |
| my | będziemy uosabiały |
| wy | będziecie uosabiały |
| oni / one | będą uosabiały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie uosabiało |
Tryb rozkazujący
| ty | uosabiaj |
| my | uosabiajmy |
| wy | uosabiajcie |