Conjugation of upadać
uˈpa.dat͡ɕprzestać postępować według zasad moralnych; być niemoralnym, postąpić w taki sposób Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | upadać |
Czas teraźniejszy
| ja | upadam |
| ty | upadasz |
| on / ona / ono | upada |
| my | upadamy |
| wy | upadacie |
| oni / one | upadają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | upadałem |
| ty | upadałeś |
| on / ona / ono | upadał |
| my | upadaliśmy |
| wy | upadaliście |
| oni / one | upadali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | upadałam |
| ty | upadałaś |
| on / ona / ono | upadała |
| my | upadałyśmy |
| wy | upadałyście |
| oni / one | upadały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | upadało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę upadał |
| ty | będziesz upadał |
| on / ona / ono | będzie upadał |
| my | będziemy upadali |
| wy | będziecie upadali |
| oni / one | będą upadali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę upadała |
| ty | będziesz upadała |
| on / ona / ono | będzie upadała |
| my | będziemy upadały |
| wy | będziecie upadały |
| oni / one | będą upadały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie upadało |
Tryb rozkazujący
| ty | upadaj |
| my | upadajmy |
| wy | upadajcie |