Conjugation of uosobić
u.ɔˈsɔ.bit͡ɕnadać cechy ludzkie obiektom lub zjawiskom Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | uosobić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uosobiłem |
| ty | uosobiłeś |
| on / ona / ono | uosobił |
| my | uosobiliśmy |
| wy | uosobiliście |
| oni / one | uosobili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uosobiłam |
| ty | uosobiłaś |
| on / ona / ono | uosobiła |
| my | uosobiłyśmy |
| wy | uosobiłyście |
| oni / one | uosobiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uosobiło |
Czas przyszły
| ja | uosobię |
| ty | uosobisz |
| on / ona / ono | uosobi |
| my | uosobimy |
| wy | uosobicie |
| oni / one | uosobią |
Tryb rozkazujący
| ty | uosob |
| my | uosobmy |
| wy | uosobcie |